डीपी अर्यालको राजनीतिक यात्रा कुनै चलचित्रको कथाभन्दा कम छैन

काठमाडौं । डोलप्रसाद (डीपी) अर्यालको राजनीतिक यात्रा कुनै चलचित्रको कथाभन्दा कम छैन। धादिङको एउटा सामान्य गाउँबाट सुरु भएको उनको यो सफर आज मुलुकको सर्वोच्च विधायिकी संस्था, प्रतिनिधि सभाको सभामुख सम्म आइपुगेको छ।

धादिङको माटो र प्रारम्भिक संघर्ष

धादिङको विकट गाउँमा जन्मिएका डीपी अर्यालको बाल्यकाल र युवावस्था सामान्य नेपालीको जस्तै संघर्षपूर्ण रह्यो। बुबा भोजराज र आमा गुनमायाका छोरा अर्यालले आफ्नो जीवनको लामो समय पर्यटन र वैदेशिक रोजगार व्यवसायमा बिताए। राजनीतिमा आउनुअघि उनी एक सफल व्यवसायीका रूपमा चिनिन्थे।

घण्टीसँगको नयाँ सुरुवात

जब सन् २०२२ मा रवि लामिछानेले राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) को घोषणा गरे, डीपी अर्याल त्यसको संस्थापक सदस्यमध्ये एक थिए। उनी पार्टीको उपसभापति बने र छोटो समयमै आम जनतामाझ लोकप्रिय 'घण्टी' चुनाव चिह्न बोकेर चुनावी मैदानमा होमिए।

सिंहदरबारको पहिलो पाइला (श्रम मन्त्री)

२०७९ को चुनावपछि उनी समानुपातिक सांसदका रूपमा चुनिए। उनको विज्ञतालाई कदर गर्दै उनी श्रम, रोजगार तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्री बने। पहिलो कार्यकाल जम्मा १९ दिनको भए पनि, पछि २०८० चैतमा उनी पुनः सोही मन्त्रालयको जिम्मेवारी सम्हाल्न पुगे। उनले वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीका समस्या सुल्झाउन केही महत्वपूर्ण पहलहरू गरेका थिए।

पार्टीको संकटमा सारथि

रवि लामिछानेको नागरिकता विवादका कारण पार्टी र सरकार दुवै संकटमा पर्दा, डीपी अर्यालले रास्वपाको कार्यवाहक सभापति बनेर पार्टीलाई सम्हालेका थिए। कठिन समयमा धैर्यताका साथ नेतृत्व गर्ने उनको खुबीले उनलाई पार्टीभित्र झनै भरोसायोग्य बनायो।

सभामुखको उच्च आसन (वर्तमान सफलता)

हालै सम्पन्न (२०८२) राजनीतिक उतारचढाव र निर्वाचनपछि डीपी अर्याल प्रतिनिधि सभाको सभामुख निर्वाचित भएका छन्। २०८२ चैतमा काठमाडौं–९ बाट प्रत्यक्ष निर्वाचित भएपछि उनी यो गरिमामय पदमा पुग्ने रास्वपाका पहिलो नेता बनेका हुन्।